In februari heeft het bestuur besloten om met de computerschool een andere weg op te gaan. Het afgelopen jaar was, sinds het vertrek van Isaiah (de docent) in januari 2009, een komen en gaan van leraren waardoor de kwaliteit en de continuïteit achteruit dreigde te gaan. Het duurt altijd even voordat je dat vanuit Nederland door hebt, maar in december/januari rees het idee dat er iets moest veranderen. Wij hebben toen weer eens teruggekeken vanuit onze oorspronkelijke doelstellingen. Vanaf het begin hebben wij als doel gehad de school ooit zelfstandig te laten voortbestaan. Wij zien nu een goede mogelijkheid om dit streven te laten slagen.

De school bestaat inmiddels zes jaar. In het bewogen bestaan van de school hebben enkele honderden leerlingen een certificaat gehaald waarmee ze kunnen laten zien dat ze de basiskennis van computergebruik en programma’s onder de knie hebben. En er is nog steeds volop belangstelling voor computerlessen, niet in het minst omdat de lessen gratis zijn. Daardoor kan een groep leerlingen die het anders niet zou kunnen betalen zich toch verder ontwikkelen.

Wij hebben Isaiah, ex-leerling en docent van de computerschool gevraagd of hij vorm wil gaan geven aan de verzelfstandiging. De doelgroepen voor de gratis lessen blijven zoveel mogelijk zoals Akoma dat voor ogen heeft gehad, met daarnaast een internetcafé waarmee geld kan worden verdiend. Tussen 8.00 en 14.00 uur is er ruimte voor twee groepen die les krijgen, vanaf 14.00 uur tot 24.00 is het internetcafé geopend. Isaiah heeft zelf een ICT opleiding afgerond, kent de doelgroep en heeft de ambitie om de oorspronkelijke doelstellingen van de school in ere te houden. Bovendien kennen wij Isaiah inmiddels een paar jaar en heeft hij ons laten zien dat hij de capaciteiten bezit om een voorbeeld te zijn voor alle gebruikers van de computerschool.

In de komende periode gaan wij Isaiah begeleiden bij het opstellen van een businessplan. Wij zijn van plan om hem voor het opzetten van het commerciële deel van de school een microkrediet te verstrekken. Totdat die zaken geregeld zijn betalen we de kosten voor de lessen op de tot nu toe gebruikelijke manier. Daarna is het streven om de lessen te bekostigen uit de inkomsten van het internetcafé, zodat de oorspronkelijke doelgroep nog altijd een door Akoma mogelijk gemaakte gratis cursus kan volgen.

Op dit moment hebben wij ongeveer € 8.000 in kas voor de computerschool. We schatten in dat we met dat bedrag de verzelfstandiging verder kunnen begeleiden en dat we specifiek voor de computerschool geen beroep meer hoeven te doen op donateurs. Zodra de verzelfstandiging definitief is zetten we het resterende bedrag van de computerschool in voor de andere projecten van Akoma.

Wij zijn blij dat wij deze stap durven en kunnen zetten en hebben er het volste vertrouwen in dat Isaiah de Akoma computerschool in onze 'stijl' door zal zetten.

Anekdotes van Micha (van september 2009 tot januari 2010)
* Ik droeg vaak bolero's, vooral toen de hamatan een beetje begon. Mijn groep 1 vond dit een heel raar kledingstuk, ze zeiden tegen Madame Keren: 'Kijk madame Micha heeft een halve trui aan, het is veel te klein.' En ik maar proberen te vertellen dat dit een zeer modern kleding stuk is in ons land.
* In het begin was het voor veel kleuters van groep 1 erg wennen om naar school te gaan. Door je vader en moeder af worden gezet en ze een hele morgen niet weer zien. Dit zorgt voor vele tranen, na de eerste grote huilbui draaien de kleuters zich om, om zo toch naar de ingang van de school te lopen. Staat daar een blanke juf Micha, dit zorgt natuurlijk voor de tweede huilbui.
Na een paar uur gingen we met z'n allen naar buiten. De tweeling hadden het de hele morgen heel moeilijk met het naar school gaan, ze wilden graag naar papa. Toch kon ik ze overhalen om mee naar buiten te gaan en het eerste wat ze zagen was een jongen op een fiets. Ze moesten weer heel hard huilen, helaas verstond ik ze niet. Ik heb Keren (leerkracht) toen opgehaald. Wat bleek ze zagen dezelfde fiets als van hun vader! De heimwee werd toen ondraaglijk. Na verloop van tijd was iedereen gewend en hebben we een leuke periode gehad!
* Op een gegeven moment werd er tijdens de pauze met stenen gegooid, dit werd ten strengste verboden. Toch kon een kleuter van groep 2 het niet laten. Maar helaas hij gooide het naar mijn hoofd ( Micha). Dit deed natuurlijk best zeer! Keren en ik dit samen met de groep bespreken. Iedereen vond dit wel een hele interessante situatie, want een Madame met een steen gooien is wel heel erg. Er ontstond een hele discussie want de steen kwam heel hard aan, maar Madame Micha had geen rood bloed. Dit kon natuurlijk niet, dus de kleuters dachten dat witte mensen ook wit bloed hadden. Leg dit maar uit aan ongeveer 20 Ghanese kleuters. Ik had alleen een bult en geen bloed.

Een verslag van Lotte
Lotte is eind januari in Ghana aangekomen en maakt dit schooljaar in Kumbungu af. Dit zijn haar eerste impressies.
* Ik ben in Kumbungu aangekomen, waar ik nu al weer twee weken op de school bezig ben. De eerste week heb ik in groep 2 geholpen om de kinderen memorie aan te leren. Dat was nog wel een opgave vanwege de taal. De kinderen wisten al dieren van het spel bij naam te noemen maar de uitleg van het spel was toch nog wel erg lastig. Toen ze het eenmaal door hadden, spelenderwijs aangeleerd, waren ze niet meer te stoppen.
De eerste week heb ik ook al het materiaal wat op de school aanwezig was opgeruimd. Keren en Hawa (de Ghanese leerkrachten red.) hebben de neiging om alle koffers open te trekken als ze iets nodig hebben. Nu staat alles overzichtelijk in de kasten. Nu ben ik bezig bij Hawa in de klas. Naast dat ik haar kinderen ook memorie heb aangeleerd, ben ik vooral bezig geweest om met Hawa een goed lesschema op te zetten zodat zij en de kinderen iets meer regelmaat hebben.
Ik heb een rooster met de Keren en Hawa gemaakt voor de rest van dit kwartaal en we zijn bezig om het derde kwartaal in te vullen. Het is nog wel lastig voor hun maar ze krijgen er nu de smaak van te pakken en ze zijn zelfs al over volgend jaar aan het nadenken.
Keren was al bezig met de kinderen om ABC op te dreunen. Ik heb met haar afgesproken dat ze dat afmaakt met de kinderen en erna niet meer aanbegint omdat de kinderen het volgend jaar allemaal weer moeten afleren als ze leren lezen en schrijven. Marij vertelde dat ze een methode uit Engeland gaan gebruiken.
* Deze week heb ik bij groep 1 een "market" hoek ingericht waar de kinderen rollenspel kunnen spelen. Vooral de meiden zijn niet meer te houden. Heerlijk vinden ze dat. Elke week leer ik de kinderen samen met Hawa nieuwe woorden en zinnen in het engels aan die ze in die hoek kunnen gebruiken. Hawa vind het nog wel wat moeilijk om de kinderen in hoeken te laten spelen maar dat gaat nu al wat beter. Ik heb dit gedaan omdat ik de kinderen Engels wil laten gebruiken en niet alleen maar herhalen. Maar ook omdat een rollenspel goed is voor de sociale- en taalontwikkeling. Het gaat best wel goed.

Reactie van de redactie
* de leerkracht wordt 'madame'' genoemd.
* Wat Lotte vertelt over het opdreunen van het ABC is heel gewoon in Ghana. Wij willen nu juist op de school een andere wijze van lesgeven laten zien. Voor de leerkrachten is het nog erg moeilijk om, als er geen stagiaire is, niet terug te vallen op oude gewoontes.
* Wat die Engelstalige methode betreft, daarvan hebben wij al op de website onder 'nieuws' vertelt. Inmiddels is de hele lading boeken aangekomen in Tamale en kan er in het nieuwe schooljaar met deze methode gestart worden!
De leerkrachten zijn er superblij mee.

Nieuwe stagiaires
Eind augustus vertrekken er weer twee nieuwe stagiaires, Noortje en Evelyn, naar Kumbungu. Evelyn is van oorsprong Ghanees. Zij woont al 16 jaar in Nederland en ziet er erg naar uit om in haar moederland stage te gaan lopen. U hoort zeker nog van hen.

Per september a.s. komt Mieke Potters voor een heel jaar naar Tamale, Kumbungu, waar zij groep drie les gaat geven. Zij is lerares, 50 jaar en zeer gemotiveerd om een jaar lang in Afrika te werken. Buiten het les geven gaat zij samen met Marij leerplannen ontwikkelen en de visie vorm geven in de praktijk. Hopelijk gaat zij ook Ghanese leerkrachten inwijden in de methode die gebruikt gaat worden.
Wij wensen Mieke een mooie, leuke en interessante periode toe!

Marij is voor een half jaar in Nederland. De reden: zij is zwanger en heeft steeds malaria. Dit is niet goed voor haar en het kind. De stagiaire, Lotte heeft momenteel dus begeleiding op afstand! En dat gaat goed.
Gelukkig loopt de school en is zij het volgend schooljaar weer aanwezig in Tamale.

Inmiddels is onze eindrapportage door het NCDO goedgekeurd en daarmee is het subsidieproject afgesloten!
In de tweede helft van dit jaar gaan wij verdere plannen maken voor de toekomst.

Kijk regelmatig op onze website! Alle 'nieuwtjes' enzovoort worden daar steeds gepubliceerd.
Hier kunt u ook doorlinken naar de fotoboeken met de meest recente foto's uit Tamale en Kumbungu.

Stichting Akoma
Zwarte weg 41
8467 SG Vegelinsoord
Telefoon: 0648062719
Email: info@akomaghana.nl
www.akomaghana.nl
Gironummer: 3046879 tnv Stichting Akoma